رویدادهای «دیلم»

در نبرد ادسا (۲۶۰م)، دیلمیان در کنار شاپور ساسانی جنگیدند و پس از پیروزی، به ارتش ساسانی پیوستند.
باذان بن ساسان دیلمی، نخستین حاکم ایرانی مسلمان بود که در یمن به اسلام گروید و با تأیید پیامبر(ص) بر حکومت یمن باقی ماند.
شهر بن باذان دیلمی، نخستین شهید ایرانی مسلمان است که در راه مقابله با اسود عنسی، مدعی دروغین پیامبری، در صنعاء به شهادت رسید.
فرزندان ماهیگیر ابوشجاع بویه با اصالتی گیلانی، از دیلم و گیلان برخاستند و با تشکیل اولین حکومت شیعه دوازده‌امامی در قرن چهارم هجری، خلافت عباسی را به حاشیه راندند و با تکیه بر توان نظامی، سیاست‌ورزی، و حمایت از سنت‌های ایرانی، حکومتی مقتدر در غرب ایران و بغداد بنیان نهادند.
محمد بن زید (داعی الی‌الحق) داعی علوی ، با سخاوت بود و بنایی در نجف و کربلا ساخت، سپس با سپاه اسماعیلیان جنگید و پس از زخمی‌شدن و فوت، حسن بن علی الاطروش جانشینش شد.
سرداران دیلمی چون لیلی بن نعمان در پی ضعف علویان علیه عباسیان قیام کردند و زمینه‌ساز ظهور آل‌بویه شدند؛ قیام‌های مشابه نیز بیشتر استقلال‌طلبانه بودند تا ضداسلامی.
در اوایل قرن چهارم هجری، با ضعف جستانیان، آل مسافرِ شیعی اسماعیلی از دیلم برخاست، مرکز خود را به لاهیجان و طارم منتقل کرد، به آذربایجان نیز گسترش یافت، و در دوره حکومتشان نبرد با روس‌ها و نخستین گزارش تاریخی انتظار فرج ثبت شد.
سرزمین گیلان با پیشینه‌ای کهن، پیش از ورود آریایی‌ها مسکون بوده و اقوامی چون کاسیان، آماردها و کادوسیان در آن زیسته‌اند؛ این ناحیه در متون کهن چون اوستا و منابع تاریخی به عنوان منطقه‌ای مستقل و با هویتی متمایز شناخته شده است.
گیلان و دیلمان به‌دلیل موقعیت طبیعی و دشمنی با خلافت، پناهگاه علویان شد و یحیی بن عبدالله نخستین علوی بود که در قرن دوم به آنجا پناه برد، اما با نیرنگ هارون‌الرشید پس از دریافت امان‌نامه، زندانی و کشته شد.
خسرو یکم، مشهور به انوشیروان دادگر، دومین پسر قباد یکم و بیست‌ودومین پادشاه از سلسله ساسانیان به‌شمار می‌رود.
در سال ۴۵ سلطنت انوشیروان، سپاهی به فرماندهی وهرز دیلمی برای یاری یمنی‌ها به یمن اعزام شد که با پیروزی بر حبشیان، نفوذ ایران را در این منطقه تثبیت کرد.
25 فروردین
دودمان گاوبارگان، تیره هایی از شاهزادگان ساسانی بودند که با فروپاشی این سلسله نیز، ذر قسمت های شمالی ایران حکمرانی می‌کردند.
25 اردیبهشت
حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی (329ق– 411ق) از بزرگ‌ترین شاعران ایران و آفرینندهٔ شاهنامه، حماسه ملی ایرانیان، به شمار می‌رود.
1 بهمن 22
در نبرد سخت «واجرود» (مکانی بین همدان و قزوین) میان سپاه دیلم به فرماندهی موتا و سپاه عرب به فرماندهی نعیم بن مقرن، موتا کشته شد و سپاه ایران شکست خورد؛ اما دیلمیان که از سرسخت‌ترین دشمنان تازیان بودند، تا قرون سوم و چهارم هجری به مقاومت ادامه دادند و هرگز گرد مصالحه نیامدند.
114
نافع دیلمی، از علمای برجسته قرن دوم هجری و از اهالی دیلم، در مدینه می‌زیست، شاگرد امام باقر(ع) و استاد امام مالک بود و نقش مهمی در نقل احادیث معتبر اسلامی داشت.
184
در سال ۲۵۰ق قیام علویان در شرق گیلان رخ داد و آل وهسودان (جستانیان) در کوهستان دیلم فرمانروایی داشتند؛ مرزبان بن جستان در ۱۸۹ق مسلمان و شیعه شد و با حمایت او یحیی بن عبدالله مذهب شیعه در شمال ایران گسترش یافت.
19 شهریور 197
دیلمیان که دشمن بنی‌امیه و بنی‌عباس بودند، به دلیل مناطق صعب‌العبور گیلان، محل پناهندگی سادات علوی و شیعیان شدند و از قرن سوم هجری اکثریتشان مسلمان و شیعه آل ابیطالب بودند.
322
در اوایل قرن چهارم هجری، با افول جستانیان، خاندان شیعی اسماعیلی آل مسافر از دیلم برخاستند، مرکز خود را ابتدا در طارم و سپس در لاهيجان مستقر کردند، و با تقسیم به دو شاخه، آذربایجان و دیلم را در دست گرفتند؛ آنان در تاریخ با نبرد با روس‌ها و نخستین گزارش‌های تاریخی از رسم انتظار فرج شناخته می‌شوند.
3 بهمن 324
احمد بن بویه، معروف به معزالدوله، فرزند ماهیگیری دیلمی بود که در سال ۳۳۴ق بغداد را فتح کرد، خلافت عباسی را تحت سلطه آل بویه درآورد و آغازگر دوران ۲۰۰ ساله سلطه امیران دیلمی بر خلفای عباسی شد.
19 دی 1316
در 19 دی ماه 1316، کشور به 10 استان و 49 شهرستان تقسیم شد. استان یکم به مرکزیت استان گیلان و شهر رشت، شامل: زنجان ، قزوین ، سلطان آباد (اراک) ، ساوه ، شهسوار شامل رامسر و تنکابن نیز می‌شده است.
1323
رامسر و تنکابن تا بخشی از چالوس در سال 1323ش از استان گیلان جدا شد و به استان مازندران ضمیمه شد.
23 مهر 1326
ساوه در 23 مهر 1326ش از استان گیلان جدا شد و ضمیمه استان تهران شد.
23 مهر 1326
قزوین در 23 مهر 1326ش از گیلان جدا شد و ضمیمه استان تهران شد.
کلیه حقوق برای تقویم گیلان محفوظ است | طراحی و پیاده سازی : مهیانت شمال