ابناسفندیار مولف تاریخ طبرستان، لقب داعی کبیر را برای حسن بن زید، لقب داعی صغیر را برای حسن بن قاسم و لقت داعی الیالحق را برای محمد بن زید، ذکر کرده است. (ابناسفندیار: 1366، 308)
منابع قرون اولیه مینویسند او در سالهای فرمانروایی خود با سخاوت تمام از حمایت پیروان و وابستگانش در حجاز کوفه بصره طبرستان و.... دریغ نورزید و در زمانش گروهی دیگر از مردم دیلم اسلام اختیار نمودند. او نخستین کسی است که در محل آرامگاه حضرت علی (ع) در نجف و امام حسین (ع) در کربلا بنایی ساخت که در آن زمان بیست هزار درهم برای تکمیل آن هزینه گردید. (میرابوالقاسمی: 1388، 32)
از سال ۲۸۷ محمد بن زيد با سپاه ديلم، طبرستان و گرگان به جنگ سپاه سياهپوشان اسماعيل سامانى كه سردارشان محمد بن هارون بود آمد. اما پسران و كسان محمد بن زيد اسير و خود وى هم زخم زيادى برداشت و چند روز بعد هم بمرد و بر دروازه گرگان به خاكش سپردند و تا حالا (حدود ۳۳۰ ه. ق) قبر او آنجا محترم است. (مسعودی: 1409/4، 68) پس از وى حسن بن على الاطروش ملقب به ناصر كبير (۳۰۱-۳۰۴ ه. ق) جانشينش گرديد.