درگذشت آیت‌الله سید عبدالوهاب صالح ضیابری (15 مرداد 1317ش)

15 مرداد 1317

آیت‌الله سیّد عبدالوهاب مجتهد، معروف به "سیّد عبدالوهاب صالح ضیابری" در سال 1256ش در روستای ضیابر به دنیا آمد. (عبداللهی: 1396/1، 237)
برای ادامه تحصیل به نجف اشرف هجرت کرد و از درس استادانی چون حضرات آیات آخوند خراسانی، ملاعلی نهاوندی و ملا محمّد شریبانی بهره‌مند شد و از دو استاد اول، اجازه اجتهاد دریافت کرد. سرانجام  در سال 1283ش به رشت بازگشت. (همان، 238و239)
با آغاز جنبش مشروطه  در سال 1285ش به فعالیت های مبارزاتی دست زد و به جرگه مشروطه‌خواهان پیوست. با شروع تاسیس مدارس به سبک جدید در رشت، او به ریاست افتخاری انجمن معارف گیلان منصوب شد و علاوه بر ریاست بیمارستان ملی رشت نیز برعهده او گذاشته شد. ریاست "هیات ابوالفضلی" یا همان انجمن عباسی هم با او بود. (همان، 245)
چند بار از طرف روسهای تزاری که در گیلان حکومت فعال مایشائی داشتند دستگیر و زندانی گردید، سه بار تبعید شد که یکبار به مشهد بار دوم به بادکوبه و آخرین بار به جای اعدام تبعید به خارج از کشور شد اعدامش به ملاحظه ای که در زیر خواهد آمد به تبعید تبدیل گردید. تفصیل واقعه این که قونسول تزاری رشت، نکراسف چهار نفر از آزادی خواهان گیلان (حاجی میرزا یوسف خان جوبنه‌ای، صالح خان برادر حاجی معین الممالک، کاظم خان کمیسر (نوکام) و ملاعزیز شریعتمدار کرگانرودی) را به استناد شهادت کذب چند نفر اوباش مبنی بر این که تیراندازی متهمین را به سوی سالدات‌ها و قزاقان روس دیده اند به اعدام محکوم نموده، درقرق ناصریه رشت به دار آویخت. (فخرایی: 1394، 136)
سیدعبدالوهاب صالح که از شنیدن این سخنان به خشم آمده بود، گفتار قونسول را قطع کرده گفت: ما گناهی نکرده ایم تا استغفار کنیم. ما در پناه بیرق وطنمان ایران زندگی میکنیم موت و حیاتمان در دست خداوند و به اراده ی پروردگار است. در این وقت قونسول روس وی را از اقامت در رشت محروم و او به اسلامبول و سوریه و عتبات رفت و با شروع جنگ جهانی اول به زادگاهش بازگشت. (همان، 137)
به عنوان عضو هیئت اتحاد اسلام  وارد جرگه ی انقلاب و از یاران شادروان کوچگ جنگلی گردید. (فخرایی: 1354، 97)  نامبرده در سال ۱۳۰۱ شمسی از طرف حاکم رشت ،نیرالسلطان تبعید و در آذرماه ۱۳۰۴ به نمایندگی مجلس مؤسسان در رشت انتخاب شد و در ۱۳۱۷ شمسی چشم از جهان فرو بست و در گورستان مدیریه به خاک سپرده شد. (همان، 137)

 

منابع :

- فخرایی، ابراهیم، مشاهیر گیلان، رشت، فرهنگ ایلیا، 1394.
- فخرایی، ابراهیم، سردار جنگل، تهران، جاویدان، 1354.
- عبداللهی، میثم و محمّد، فرهنگ‌نامه علمای مجاهد گیلان؛ از مشروطه تا انقلاب اسلامی (جلد1)، قم، نینوا، 1396.
تاکنون نظری برای این رویداد ثبت نگردیده است
جهت ثبت نظر پیرامون رویداد ابتدا در سایت ورود کنید
کلیه حقوق برای تقویم گیلان محفوظ است | طراحی و پیاده سازی : مهیانت شمال