محمودخان با نام خانوادگی ژولیده به سال 1300ق (1261) در رشت زاده شد. در جنگ بینالملل اوّل محمود ژولیده افسر ژاندارم به زادگاه خود گیلان بازگشت و به نهضت جنگل پیوست . داوطلب خدمت در خط مقدم جبهه شد و به فرماندهیی دستهای در منجیل منصوب گردید.(سرتیپپور: 1371، 541)
در 4 رمضان 1336ق ژنرال پیچراخوف با سپاهیانش به دستور انگلیسیها با استعانت از طیاره و توپ شروع به پیشروی نمودند، جنگلیان که اجازه دفاع در مقابل روسها را نداشتند، به دستور فرماندهان خود عقب نشینی کردند، فقط یکی از جوانان حساس گیلان به نام محمود خان ژولیده که از افسران لایق جنگل بود، از تعرض نامردانه قوای پیچراخوف متأثر شد و به سابقه احساسات شخصی با دسته ابوالجمعی خود به دفاع پرداخت و خود و نفراتش پس از گرفتن تلفات سنگین از قوای مهاجم شربت شهادت نوشیدند. (رائین: 1357، 75)
فخرایی هم در صفحات ۱۲۲ و ۱۲۴ سردار جنگل شهادت می دهد،”دو سنگر اول که بالای پل سابق منجیل (محل فعلی سد سفید رود) واقع است و هیجده نفر به سردستگی محمودخان ژولیده از آن دفاع می کردند تا آخرین نفر کشته شدند. سر دسته این عده، ژولیده را که هنوز نمرده بود، جهت مداوا به قزوین بردند، ولی او حاضر نشد که جراحاتش به وسیله انگلیسیها، التیام پذیرد، می گفت: «مرگ را بر مرهم گذاری دشمنان وطن ترجیح می دهم.» ژولیده مردانه ایستاد، دلیرانه جنگید، عاشقانه جان باخت (در شب پنجم رمضان ۱۲۲۶ ه .ق) و ننگ تسلیم را نپذیرفت. جنازه اش در رشت تحویل خانواده اش شد و دریغا که امروز نمی دانیم آن پیکر سرد و مقدس در کجای زادگاهش به خاک آرمیده است. (نوزاد: 1398، 17)