رویدادهای «نظامی و دفاعی»

اسفار دیلمی (م316ق) سرداری دیلمی که حکومت علویان را سرنگون کرد و در سودای تشکیل حکومت بود، که موفق نشد و سرانجام توسط مرداویچ زیاری کشته شد.
حمله روس ها به گیلان در زمان حکومت علویان، در ابتدای قرن چهارم اتفاق افتاده است.
خسرو یکم، مشهور به انوشیروان دادگر، دومین پسر قباد یکم و بیست‌ودومین پادشاه از سلسله ساسانیان به‌شمار می‌رود.
در زمان سلطنت آرته‌یس، شاه ماد، پارسُد پارسی با یاری کادوسی‌ها علیه ماد شورید، شاه ماد را شکست داد و باعث شد کادوسی‌ها تا زمان کوروش هیچ‌گاه تابع ماد نشوند.
در جنگ ایران و یونان به فرمان خشایارشاه، همه اقوام تابع از جمله کاسپی‌ها با فرماندهی آری‌مرد، در سپاه عظیمی شرکت داشتند که به سقوط آتن انجامید.
در نبرد گوگمل، اسکندر مقدونی با شکست از جنگاوران کادوسی و آماردی در گیلان، هرگز نتوانست این منطقه را فتح کند و آنجا هرگز به تصرف او درنیامد.
در نبرد ادسا (۲۶۰م)، دیلمیان در کنار شاپور ساسانی جنگیدند و پس از پیروزی، به ارتش ساسانی پیوستند.
بهرام یکم که پیش از پادشاهی با عنوان "گیلان‌شاه" فرمانروای گیلان بود.
اسلم دیلمی، کاتب امام حسین(ع) و از تبار دیلم، در عاشورای ۶۱ق پس از نبردی دلاورانه و شهادت بیش از هفتاد تن از دشمن، به عنوان تنها شهید ایرانی در بالین امام حسین (ع) به شهادت رسید.
فرزندان ماهیگیر ابوشجاع بویه با اصالتی گیلانی، از دیلم و گیلان برخاستند و با تشکیل اولین حکومت شیعه دوازده‌امامی در قرن چهارم هجری، خلافت عباسی را به حاشیه راندند و با تکیه بر توان نظامی، سیاست‌ورزی، و حمایت از سنت‌های ایرانی، حکومتی مقتدر در غرب ایران و بغداد بنیان نهادند.
علی بن بویه، بنیان‌گذار آل بویه، با پشتیبانی از تشیع و سنت‌های ایرانی، حکومت قدرتمندی در فارس و غرب ایران پایه‌ریزی کرد که همراه با برادرانش، عملاً خلافت عباسی را کنار زد و سلطه شیعیان دیلمی را در قرن چهارم گسترش داد.
محمد بن زید (داعی الی‌الحق) داعی علوی ، با سخاوت بود و بنایی در نجف و کربلا ساخت، سپس با سپاه اسماعیلیان جنگید و پس از زخمی‌شدن و فوت، حسن بن علی الاطروش جانشینش شد.
حسن بن علی مشهور به ناصر کبیر، از نسل امام سجاد(ع)، با نشر اسلام و مذهب زیدی در دیلم و طبرستان، حکومتی سیاسی-مذهبی تأسیس کرد که زمینه‌ساز گسترش تشیع در شمال ایران شد.
سرداران دیلمی چون لیلی بن نعمان در پی ضعف علویان علیه عباسیان قیام کردند و زمینه‌ساز ظهور آل‌بویه شدند؛ قیام‌های مشابه نیز بیشتر استقلال‌طلبانه بودند تا ضداسلامی.
در اوایل قرن چهارم هجری، با ضعف جستانیان، آل مسافرِ شیعی اسماعیلی از دیلم برخاست، مرکز خود را به لاهیجان و طارم منتقل کرد، به آذربایجان نیز گسترش یافت، و در دوره حکومتشان نبرد با روس‌ها و نخستین گزارش تاریخی انتظار فرج ثبت شد.
23 فروردین
در زمان شاپور یکم، گیلانیان شورش کردند و او برای آرام‌سازی منطقه، بهرام یکم را به‌عنوان گیلان‌شاه منصوب کرد؛ بهرام پس از صلح با دیلمی‌ها، بعدها شاه ایران شد.
25 فروردین
در سال‌های 21 و22 ش موتا (مهتا) دیلمی به مرزبانی پتشخوارگر و فرماندهی نظامی گیلان رسید. سپس گیلان‌شاه و پس از فرزندش، گیل گیلانشاه به حکومت رسید.
11 اردیبهشت
در سال ۷۰۶ قمری، تهاجم گسترده اولجایتو به گیلان با مقاومت سرسختانه حاکمان محلی مواجه شد؛ چنان‌که قتلغ‌شاه، سپهسالار مغول، در نبرد رشت کشته شد و در جبهه شرق نیز امیرمحمد رانکوهی موفق به شکست لشکر طغای تیمور گشت.
25 اردیبهشت
حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی (329ق– 411ق) از بزرگ‌ترین شاعران ایران و آفرینندهٔ شاهنامه، حماسه ملی ایرانیان، به شمار می‌رود.
8 مرداد
در سال ۴۵ سلطنت انوشیروان، سپاهی به فرماندهی وهرز دیلمی برای یاری یمنی‌ها به یمن اعزام شد که با پیروزی بر حبشیان، نفوذ ایران را در این منطقه تثبیت کرد.
7 آبان
کادوسیان، در سال ۵۳۹ ق.م با اتحاد با پارسیان به رهبری کوروش در فتح بابل شرکت کردند و داتام، رئیس کادوسیان، در این نبرد کشته شد.
14 آبان
جسنفشاهیان به پایتختی پشتخوارگر (کوه های طبرستان) در طبرستان بین سالهایی 300ق.م تا 491م حکومت می‌کردند.
22 اسفند
شهر بن باذان دیلمی، نخستین شهید ایرانی مسلمان است که در راه مقابله با اسود عنسی، مدعی دروغین پیامبری، در صنعاء به شهادت رسید.
کلیه حقوق برای تقویم گیلان محفوظ است | طراحی و پیاده سازی : مهیانت شمال