جهانگیر سرتیپ پور به سال ۱۲۸۲ در رشت دیده به جهان گشود. در سالهای نوجوانی به نهضت جنگل پیوست و در عداد رزمندگان میرزاکوچک خان جنگلی در آمد و به این گناه خانه موروثی وی در خیابان بیستون رشت توسط عمال دولت انگلیس به آتش کشیده شد. سرتیپ پور در جریان درگیری میرزا کوچک خان با جناح کمونیستهای کودتاچی به طرفداری از سردار جنگل پرداخت و به این‌جهت از طرف قوای سرخ کودتاچی دستگیر و محکوم به اعدام شد ولی بر اثر حمایت و کوشش آزادیخواهان واقعی رشت از مرگ حتمی نجات یافت. بعد از شکست نهضت جنگل به خدمات فرهنگی و هنری مشغول شد و به تشکیل جمعیت اکتورال آزاد همت گماشت و پس از چندی، ضمن اتحاد با جمعیت "ترقی ایران" تحت عنوان " جمعیت آزاد ایران " مشغول فعالیت فرهنگی و هنری گردید. جهانگیر سرتیپ پور برای تأمین هزینه های ایجاد قرائتخانه و کلاسهای اکابر و تأسیس مؤسسات خیریه با نوشتن نمایشنامه های تاریخی و اجتماعی  "ندای وطن" و "عاقبت وخیم" و "عشق خونین" و به معرض نمایش در آوردن این نمایشنامه‌ها با هیئت تأترال جمعیت آزاد ایران عواید قابل ملاحظه ای بدست آورد قسمتی از درآمد حاصله را صرف ایجاد قرائتخانه و کلاس سالمندان و قسمت عمده آن را به خرید زمین ناصرية رشت جهت تأسيس بیمارستان اختصاص داد بیمارستان مذکور بعداً به همت مردم نیکو کار رشت و سهمیه عوارضی که شهرداری رشت از برنجهای صادراتی اخذ می نمود در همین زمین ساخته شد که به نام بیمارستان پورسینا نامیده میشود. در جریان تشکیل فرقه دموکرات آذربایجان جهانگیر سرتیپ پور در معیت آزاد مردانی چون شیخ بهاءالدین املشی حاج سید حسن اشکوری، یونس آقاجانی، حاجی خان کلانتری ،بهرام خان فرزانه و حسین آقا وطن دوست در هره‌دشت لیسار ستاد نهضت مقاومت ملی را تأسیس نمود و با تجزیه طلبان به مبارزه مسلحانه برخاست این نهضت در نوار مرزی بین گیلان و آذربایجان از آستارا تا رودبار و طارم با عوامل فرقه دموکرات آذربایجان شجاعانه جنگید و بعد از شکست فرقه مذکور به منظور قدرشناسی از خدمات میهنی از طرف ارتش مفتخر به دریافت نشان درجه اول شجاعت گردید. (اصلاح‌عربانی: 1374/2، 706)
وی از سال ۱۳۳۰ به مدت دو سال و چند ماه از طرف انجمن شهر به ریاست شهرداری رشت انتخاب شد و خدمات ارزنده ای نمود که اهم عبارتند از: تهیه نقشه جامع شهر رشت وسیله دایره جغرافیائی ارتش بود، احداث کانالهای فاضلاب در خیابانهای اصلی شهر و تأسیس بنگاه حمایت مادران و نوزادان که خود سالها ریاست هیئت مدیره آن را به عهده داشت و استقرار کارگاههای گلدوزی و حصیر بافی در مؤسسه توانخانه رشت و تعلیم  صنایع دستی به اطفال یتیم و بینوایان که در این مؤسسه خیریه نگهداری می‌شدند... سرتیپ پور در زمان تصدی نمایندگی مردم رشت خدمات دیگری نیز انجام داد که اهم آنها عبارتند از تحصیل اعتبار برای ساختن راه رشت فومن و میانه، گرفتن ۲۰۰ هکتار زمین از دولت به منظور تأسیس دانشگاه گیلان، تحصیل اعتبار برای خرید زمین جهت ایجاد فرودگاه در رشت، تحصیل اعتبار برای ساختمان جدید زایشگاه، خرید و سائل و لوازم بانک خون برای بیمارستان پورسینا و تحصیل اعتبار برای توسعه قرائتخانه ملی رشت. (همان)
وی از سال ۱۳۵۰ به بعد از کارهای سیاسی کناره گرفت و مجدداً به کارهای فرهنگی و هنری مشغول شد. از جمله فعالیتهای فرهنگی وی عضویت در هیئت امنای سازمان ملی حفاظت آثار باستانی ایران، عضویت در پنجمین کنگره بین المللی باستان شناسی و هنر ایران و ریاست هیئت مدیره سازمان فولکولوریک ایران بود. .. از آثار منتشر شدۀ جهانگیر سرتیپ‌پور: مجموعه ای به نام «اوخان» مشتمل بر ۷۰ تصنیف گیلکی که ۱۵ آهنگ آن را خودش ساخته است توسط بانو "فهیمه اکبر"  در سال 1338 گردآوری شده است. ویژگیهای دستوری و فرهنگ واژه های گیلکی که حاوی بسیاری از لغات اصیل و فراموش شده گیلکی است و در حقیقت نخستین کتابی است که در زمینه دستور گویش گیلکی در ایران نگارش یافته است،  نامها و نامدارهای گیلان که شامل فهرست الفبائی نام بزرگان علم و هنر و ادب و تاریخ گیلان است ، ریشه یابی واژههای گیلکی که متضمن وجه تسمیه شهرها و روستاهای گیلان می‌باشد. (همان)