محمود اعتمادزاده در سال ۱۲۹۳ در شهر رشت به دنیا آمد. دورههای ابتدایی و متوسطه او در رشت، مشهد و تهران گذشت. وی در سال ۱۳۱۱ از جمله دانشجویان اعزامی به فرانسه بود؛ از دانشکده مهندسی دریایی پاریس گواهینامه گرفت و پس از بازگشت به ایران، در تیرماه ۱۳۲۰ از نیروی دریایی جنوب به نیروی دریایی شمال انتقال یافت. (دستغیب: ۱۳۵۷، ۹)
در چهارم شهریور ۱۳۲۰، سروان محمود اعتمادزاده بههمراه سروان یدالله بایندر در معرض تیراندازی قرار گرفت. بایندر کشته و اعتمادزاده بهسختی مجروح شد و دست چپاش از ناحیه سرشانه قطع گردید. (علیدوست: ۱۳۷۹، ۶۵؛ دستغیب: ۱۳۵۷، ۹)
تنها در هفتم شهریور، ۲۰۳ نفر در رشت، ۲۹ نفر در لاهیجان و ۷ نفر در بندر پهلوی کشته شدند. ارتش شوروی پس از ورود به رشت، بهمنظور حفظ امنیت سربازان خود، اقدام به خلعسلاح شهربانی و ژاندارمری کرد و تنها چند دهقبضه تفنگ برنو و مقادیر محدودی فشنگ را جهت حفظ امنیت عمومی در اختیار کلانتریها گذاشت. (یوسفدهی: ۱۳۹۳/۱، ۲۲)
[بهآذین] در سال ۱۳۲۳ بهعنوان دبیر به وزارت فرهنگ (آموزش و پرورش) منتقل شد. نخستین داستان او با نام «پراکنده» و سپس داستان «بهسوی مردم» چاپ گردید و اینگونه به صف نویسندگان پیشرو ایران پیوست. وی با یاری جلال آلاحمد به تشکیل کانون نویسندگان ایران برخاست. اعتمادزاده نیز علاوه بر نویسندگی، از سال ۱۳۲۴ به کار ترجمه پرداخت. (دستغیب: ۱۳۵۷، ۱۰-۱۲)
*پاورقی:
محمود اعتمادزاده در قطعه «زیر سقف آسمان»، وقایع سال ۱۳۲۰ و تجاوز قوای متفقین به خاک ایران را در قالب داستانی ادبی به تصویر کشیده است. (اعتمادزاده: ۱۳۵۷، ۳۸)
پاورقی:*
با آغاز جنگ جهانی دوم، ایران بهرغم اعلام بیطرفی در جنگ، بهبهانه طرفداری از آلمان توسط قوای متفقین اشغال شد. انگلیس از جنوب و شوروی از شمال، ایران را مورد حمله زمینی، هوایی و دریایی قرار دادند. ناوگان شوروی در ۱۲ مایلی ساحل انزلی لنگر انداخت و نیروی دریایی ایران در گیلان، قدرت مقاومت در مقابل ناوگان روسی را نداشت.