میراحمد فخرینژاد، شاعر مشهور به شیون فومنی، زاده 3 دی 1325 در فومن بود و درگذشتش در 23 شهریور 1377 بود.
مضامین سروده هایش مردمی بود ، همواره طنزی تلخ و گزنده که نشان از تسلط و مهارتش در شعر طنز داشت. اشعار گیلکیاش به وسیه نوارکاست هایی در دسترس همگان قرار داشت. از سرتاسر شهرهای گیلان گرفته تا قلب واپسین روستای این خطه، طنینانداز است. (هوشنگ عبّاسی، شیون وشعرگیلکی، مجله گیلهوا، ویژه شیون فومنی، شهریور1377، ضمیمه ش48، ص7)
شاعری آزاده و مردم دوست بود که اشعار گیلکی و فارسی او آکنده از ظرافت و نازکی خیال می باشد. اشعار اهنگین و ترانه های گیلکی این شاعر با ذوق دلنشین و جذاب است. شعرها و منظومه های گیلکی شیون فومنی در اوزان عروضی و نیمایی اغلب در نشریات پایتخت و مطبوعات گیلان چاپ می شد. اشعار گیلکی اش جذاب و ممتازند و هر خواننده ی با ذوقی را به وجد می آورد. ترانه های فراوانی سروده که واژههای قدیم و اصیل لهجه گیلکی را در آن به کار برده است. اشعارش علاوه بر دلنشینی و جذابیت، اغلب با الهام از طبیعت زندگی روستایی و با بهره گیری از زبان روزمره مردم گیلان سروده شده که گنجینه فولکور گیلان محسوب میشود. (صحبتزاده: 1384، 56)