اکبر رادی نمایشنامه نویس خلاق و برجسته ایرانی و استاد کلاسهای هنری، به سال ۱۳۱۸ ه.ش در رشت تولد یافت. دوره ابتدایی را در دبستان عنصری و دوره متوسطه را در دبیرستان رازی تهران گذراند و سپس فارغ التحصیل رشته علوم اجتماعی از دانشگاه تهران شد. آوازه شهرتش با چاپ نمایشنامه "روزنه آبی" در سال ۱۳۴۱ به همه جا پیچید. جلال آل احمد، خواستار چاپ آن در "کتاب ماه" شده بود و بهرام بیضایی نقدی بر آن در مجله «آرش» در خردادماه ۱۳۴۲ زد. "روزنه آبی" آغاز تولدی نو در قلمرو نمایشنامه نویسی گیلانیان به حساب می آید. پس از چاپ نمایشنامه "روزنه آبی"، نمایشنامه «افول» (۱۳۴۳)، «از پشت شیشه ها» (۱۳۴۶)، "ارثیه ایرانی" (۱۳۴۷)، "صیادان" (۱۳۴۸)، «مرگ در پاییز» (۱۳۴۹)، "هاملت با سالاد فصل" (۱۳۵۷)، "منجی در صبح نمناک" (۱۳۶۵)، "پلیکان" (۱۳۶۸)، «گل سرخ» (۱۳۷۰)، چاپ میشود و بسیاری از نمایشنامه های او بر روی صحنه می رود که نشان دهنده خلاقیت و اعتبار او در این زمینه است. (پندی: 1387، 211)