نبردی (پیلهداربن) در سال سوم جنگهای ایران و روسیه (۱۲۲۰ ه.ق) میان گیلانیان و سپاه روس درگرفت (واحدیپور دهرائی: ۱۳۹۶، ۷۵؛ قوزانلو: ۱۳۱۵/۲، ۷۲۷). ژنرال سیسیانوف، سرهنگ شفت* (پالکونیک شفت) را با سپاهی عازم سواحل گیلان کرد. هدف سیسیانوف از این اعزام، برهمزدن تمرکز فرماندهان نظامی و دولتمردان ایران بود (واحدیپور دهرائی: ۱۳۹۶، ۸۶؛ نک: هدایت: ۱۳۸۰/۹، ۷۵۵۰ و سپهر: ۱۳۴۴/۱، ۱۳۶). او همچنین قصد داشت با پیروزی در این جبهه، به سربازان شکستخورده در قفقاز روحیه تازهای ببخشد.
سرهنگ شفت* ( ژنرال سیسیانوف، سرهنگ شفت) که سرداری باسابقه بود، با ۱۲ فروند کشتی مجهز به آتشبار، توپ و تجهیزات کامل جنگی و آذوقه کافی، همراه باسربازانی آزموده راهی گیلان شد (هدایت: ۱۳۸۰/۹، ۷۵۵۰؛ سپهر: ۱۳۴۴/۱، ۱۳۶). روسها بدون مانع در انزلی پیاده شدند و به سوی رشت حرکت کردند (سپهر: ۱۳۴۴/۱، ۱۳۶).
پالکونیک (Polkovnik) در زبان روسی به معنای سرهنگ است. *shaftt
پ.ن 1 میرزا موسی منجمباشی، ریاضیدان و منجم دربار قاجار، در آن دوران حاکم گیلان بود.در زمان حکمرانی او، روسیه با هدف تسخیر گیلان و تجدید روحیه سپاه خود، نبرد پیلهداربن را آغاز کرد.سرهنگ شفت با تجهیزات کامل و چندین کشتی به انزلی حمله کرد و به سمت رشت پیشروی نمود.میرزا موسی با فراخوان مردم به دفاع و طراحی یک کمین هوشمندانه در پوشش جنگلی، روسها را غافلگیر کرد.مقاومت سرسختانه گیلانیان و شرایط اقلیمی باعث شکست سنگین روسها و عقبنشینی آنان با تلفات بسیار شد.این پیروزی حماسی و ماندگار، جایگاه منجمباشی را نزد شاه ارتقا داد و مایه شادمانی عباسمیرزا گشت.
پ.ن 2 سعید نفیسی تاریخ اعزام نیروهای روسیه به خاک گیلان را ۱۵ ربیعالاول ۱۲۲۰ هـ.ق (۱۳ ژوئن ۱۸۰۵ میلادی / ۲۳ خرداد ۱۱۸۴ شمسی)، تاریخ تصرف پیربازار را ۴ ربیعالثانی (اول ژوئیه / 10 تیر) و زمان ترک انزلی و پایان عملیات را ۲۷ و ۲۸ ربیعالثانی (۲۲ و ۲۳ ژوئیه همان سال / 31 تیر و 1مرداد) ذکر کرده است. در مقابل، جمیل قوزانلو این عملیات را در ماه رجب آغاز شده دانسته و پایان آن را ۱۸ رجب ۱۲۲۰ هـ.ق (20 مهر 1184ش) میداند. در این زمینه میتوان به منابع زیر رجوع کرد: تاریخ اجتماعی و سیاسی ایران در دوره معاصر، جلد اول، صص ۳۲۳-۳۲۵؛ و تاریخ نظامی ایران، جلد دوم، صص ۷۴۹ و ۷۵۰.