شهید صادق زرین، متولد تیرماه ۱۳۶۳ در شهر رشت، نمونهای بارز از نسل مجاهدان خاموش و بااخلاص ایران اسلامی بود که زندگی و شهادتش با ولایتپذیری و گمنامی پیوند خورد. او که در خانوادهای متدین و ریشهدار در گیلان پرورش یافته بود، پس از سالها مجاهدت در سنگر امنیت کشور به عنوان افسر وزارت اطلاعات، سرانجام در ۱۲ اسفندماه ۱۴۰۴ (همزمان با سومین روز از جنگ تحمیلی رمضان) در سن ۴۱ سالگی به فیض عظیم شهادت نائل آمد.
وداع غریبانه و باشکوه
یکی از سوزناکترین تصاویر وداع با شهدای اسفندماه، مربوط به پدر سالخورده شهید زرین است. در ۱۶ اسفندماه ۱۴۰۴، این پدر صبور تنهایی مسیر رشت تا معراج شهدای تهران را برای تحویل پیکر مطهر فرزندش طی کرد. در آن لحظات، صحنههایی از همدلی بینظیر رقم خورد؛ خانوادههای سایر شهدا و حاضران در معراج، با دیدن غربت و تنهایی این پدر، گرد او حلقه زدند تا جای خالی مادر و خواهر شهید را پر کنند و نگذارند فرزند رشید این ملت غریبانه بدرقه شود.
تشییع بر دستان مردم رشت
پیکر مطهر این شهید والامقام که از او به عنوان «شهید مدافع امنیت» یاد میشود، مدتی بعد در کنار دیگر شهدای گرانقدر گیلان (همچون شهیدان فرجودی، شاهوردیزاده، قبادی، گلریز و نگاهی) بر روی دستان مردم مومن و شهیدپرور رشت تشییع شد و در خاک پاک زادگاهش، گلزار شهدای رشت، آرام گرفت.
یادکرد ویژه رهبر معظم انقلاب
نام شهید صادق زرین زمانی دوباره بر سر زبانها افتاد که در تاریخ ۷ خرداد ۱۴۰۵، در جریان مراسم یادبود شهدای خانواده انقلاب اسلامی، محمود کریمی (مداح اهلبیت) پیامی ویژه را از سوی رهبر معظم انقلاب، حضرت آیتالله سید مجتبی خامنهای، ابلاغ کرد. رهبر معظم انقلاب که شهید زرین را از دوستان نزدیک و یاران بااخلاص خود میدانستند، در پیامی تأکید فرمودند: «یاد کنید از شهید صادق زرین».
این تاکید رهبری، پرده از شخصیت والای شهیدی برداشت که سالها بیهیاهو برای امنیت این سرزمین کوشید. شهید صادق زرین اکنون نه فقط یک نام در میان شهدای گیلان، بلکه نمادی از "اخلاص"، "غربت" و "مجاهدت گمنام" است؛ مردی که در حافظه تاریخی مردم ایران به عنوان سربازی فداکار که امنیت کشور را با خون خود تضمین کرد، ماندگار خواهد بود.