از آنجا که دیلمیان، همواره دشمن بنیامیه و بنیعبّاس بودند (فقیهی: 1373، 14) و مناطق جنگلی و صعبالعبور گیلان هم مزید علّت بدانیم، (شریعتیفوکلایی: 1388، 49) با شهادت امام رضا (ع) بسیاری از شیعیان و سادات به گیلان و دیلمان پناهنده شدند. (فخرایی: 1386، 14-19)
ابوالفرج اصفهانی میگوید: یحیی بن عبدالله بن الحسن، پس از واقعه فخ، مدّتی پنهان و گمنامی،در شهرها میگشت، سپس با توصیه فضل بن یحیی برمکی، به دیلمان پناهنده شد. پناهنده شدن سادات علوی به دیلمان ، در زمان متوکل عباسی، شدّت بیشتری داشت. و به این ترتیب بود، که دیلمیان با راهنمایی آل ابیطالب، با اسلام آشنا شدند. و همیشه از خاندان آل ابیطالب دفاع کردند. از قرن سوم هجری، به بعد اکثریت مردم دیلم، مسلمان و از شیعیان آل ابیطالب بودند. (موسوی: 1381، 47)