تیمور گرگین، شاعر، نویسنده، پژوهشگر و روزنامهنگاری برجسته، متولد سال ۱۳۱۳ در روستای چولاب (توابع کوچصفهان، رشت) بود. وی در خانوادهای هنرپذیر رشد کرد؛ پدرش، «ملا کاسآقا چولابی»، از مرثیهسرایان نامدار روستاهای رشتآباد و چولاب بود. گرگین تحصیلات ابتدایی خود را در دبستان رودکی رشت، سیکل اول را در مدرسه نوربخش و مقطع دیپلم را در دبیرستان شاهپور به پایان رساند.
او از سال ۱۳۲۸ فعالیت ادبی خود را با انتشار اثر «مورچه رشتی» در نشریه «چلنگر» آغاز کرد و از سال ۱۳۳۴ ترانهسرایی برای رادیو ایران را در پیش گرفت؛ در این میان، ترانه «بنفشه گل» با اجرای ناصر مسعودی، از مشهورترین آثار اوست. اشعار گیلکی وی در سالهای ۴۱ و ۴۲ با اسامی مستعاری چون «مورچه رشتی»، «مولانا رشتی» و «بیمخ میرزا» در مجله «پیام نوین» منتشر شد.
در حوزه حرفهای، گرگین از سال ۱۳۴۲ تا ۱۳۷۱ در مؤسسه و روزنامه «اطلاعات» به استخدام رسمی درآمد و سپس از سال ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۷ با روزنامه «همشهری» همکاری نمود. در سال ۱۳۹۹، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گواهینامه درجه یک هنری (معادل دکتری) در رشته شعر را به وی اعطا کرد. از آثار ماندگار او میتوان به مجموعههای «ستارههای کور»، «تیره روز»، «شعر و نوول»، «طاغوت در تابوت»، «چهار دیوان دختر رشتی»، «درخشانترین شاهکارهای شعرا»، «گلبانگ گیلان»، «امروز چه کسی میتواند شاعر باشد؟»، «سرودههای کودکان» و «چگونه بنویسیم تا ایراد نگیرند؟» اشاره کرد.
استاد تیمور گرگین در ۱۶ شهریور ۱۴۰۲ درگذشت و در تاریخ ۱۷ شهریور در قطعه هنرمندان آرامستان شهر خمام به خاک سپرده شد.