دکتر فریم در 13 شهریور 1307ش، اقدام به افتتاح مجدد مریضخانهی آمریکایی نمود و در همین راستا، نرخ پذیرش در این مرکز را به شرح زیر اعلام کرد: هزینه اقامت در اتاقهای عمومی روزانه ۱۵ قران، اتاقهای خصوصی روزانه بین ۲۵ تا ۴۰ قران و هزینه هر ویزیت ۱۰ قران (پرورش: س ۵، ش ۴۲۵، ص ۲).همچنین پس از صدور اعلامیهای به همان تاریخ (سهشنبه ۱۳ شهریور ۱۳۰۷)، با توجه به فقدان پرستاران زن در آن مقطع، دکتر فریم از فضای مناسب موجود بهره جست و با کسب مجوز، اقدام به تأسیس مدرسهی پرستاری دخترانه در رشت نمود (تائب: ۱۳۸۴، ۵۲ و ۵۳). در همین راستا، خانم دکتر آدلاید کبی وارد رشت شد و پس از عزیمت دکتر برکمن، مسئولیت ادارهی بیمارستان آمریکایی و بخش جراحی را بر عهده گرفت (تائب: ۱۳۸۴، ۵۸). همچنین، خانم فاطمه توانایی (اوّلین زن پرستار ایرانی) نیز در این بیمارستان به عنوان پرستار مشغول به خدمت شد که در سالهای بعد، جایگاه سرپرستار نمونهی ایران را یافت (همان: ۶۷).
در ادامه این روند، در سال ۱۳۱6 آموزشگاه پرستاری در بیمارستان آمریکایی دکتر فریم در رشت دایر گشت. این مرکز تحت ریاست خانم آلن دوروتی نیکلسون فعالیت میکرد و مدیریت آن بر عهدهی خانم یونیس بیبر و سرپرستی آن بر عهدهی خانم اِما دیگنر بود. کادر آموزشی این مرکز طیف گستردهای از متخصصان را در بر میگرفت؛ از جمله آقای احتشامزاده (دبیر فیزیک و شیمی)، دکتر هاری برکمن، خانم گرترود بنز، خانم گوان بلگوم، دکتر فریم و الن دوروتی نیکلسون.
در کنار این کادر آموزشی، تیم پزشکی بیمارستان آمریکایی متشکل از پزشکانی چون دکتر حکیماعلم، دکتر سانزالکر (پزشک هندی که تا سال ۱۳۳۴ در رشت اقامت داشت)، دکتر گوردون اسکات، دکتر فریم، دکتر کار، خانم دکتر آدلاید کبی (که همسر دوم دکتر فریم بود)، دکتر مورای، دکتر والستروم و دکتر هافمن بود. همچنین، گروهی از پرستاران خارجی نظیر خانمهای بین، براون، اسکات، کیجن، گریس مورای، هاروه، اِما دیگنر، بیبر (اهل انگلستان)، الن دورتی نیکلسون و خانم چمبرز در این مرکز خدمت میکردند؛ این پرستاران تا سال ۱۳۴۲، یعنی تا زمان تعطیلی بیمارستان و انتقال مالکیت آن به ایرانیها، در این مجموعه فعال بودند.
شایان ذکر است که طی این دوران، بسیاری از ایرانیان نیز در آموزشگاه بیمارستان آمریکایی تحصیل کردند که از آن میان مشیتوان به شمسی ابدی، فاطمه توانایی، بهرام چهری، مهین خدابنده، هما خدابنده، سیدعلی سقراط (که بعدها پزشک شد)، قیصر سیفیپور، عشرت شلمانی، صوفیا، مریم عدیلی، ملوک عدیلی، محترم شعبانزاده، سونیم (دختر صوفیا)، پروین لاشایی، اختر محمودزاده، جمیله ملکافشار، خدیجه وطنآبادی و نیمتاج هدایتی اشاره کرد. در دورههای بعدی نیز افرادی چون خانمهای مریم بهار، آراسته، شاهیننواز، فغانی، نوروزی، شکرگزار، گالیا و نخجوانی از تحصیلفرگان این مرکز بودند (همان، صص ۴۸-۶۱).
پس از صدور اعلامیهی مورخ سهشنبه ۱۳ شهریور ۱۳۰۷، با توجه به فقدان پرستاران زن در آن مقطع، دکتر فریم از فضای مناسب موجود بهره جست و با کسب مجوز، اقدام به تأسیس مدرسهی پرستاری دخترانه در رشت نمود (تائب: ۱۳۸۴، ۵۲ و ۵۳). در همین راستا، خانم دکتر آدلاید کبی وارد رشت شد و پس از عزیمت دکتر برکمن، مسئولیت ادارهی بیمارستان آمریکایی و بخش جراحی را بر عهده گرفت (تائب: ۱۳۸۴، ۵۸). همچنین، خانم فاطمه توانایی (اوّلین زن پرستار ایرانی) نیز در این بیمارستان به عنوان پرستار مشغول به خدمت شد که در سالهای بعد، جایگاه سرپرستار نمونهی ایران را یافت (همان: ۶۷).
در ادامه این روند، در سال ۱۳۱6 آموزشگاه پرستاری در بیمارستان آمریکایی دکتر فریم در رشت دایر گشت. این مرکز تحت ریاست خانم آلن دوروتی نیکلسون فعالیت میکرد و مدیریت آن بر عهدهی خانم یونیس بیبر و سرپرستی آن بر عهدهی خانم اِما دیگنر بود. کادر آموزشی این مرکز طیف گستردهای از متخصصان را در بر میگرفت؛ از جمله آقای احتشامزاده (دبیر فیزیک و شیمی)، دکتر هاری برکمن، خانم گرترود بنز، خانم گوان بلگوم، دکتر فریم و الن دوروتی نیکلسون.
در کنار این کادر آموزشی، تیم پزشکی بیمارستان آمریکایی متشکل از پزشکانی چون دکتر حکیماعلم، دکتر سانزالکر (پزشک هندی که تا سال ۱۳۳۴ در رشت اقامت داشت)، دکتر گوردون اسکات، دکتر فریم، دکتر کار، خانم دکتر آدلاید کبی (که همسر دوم دکتر فریم بود)، دکتر مورای، دکتر والستروم و دکتر هافمن بود. همچنین، گروهی از پرستاران خارجی نظیر خانمهای بین، براون، اسکات، کیجن، گریس مورای، هاروه، اِما دیگنر، بیبر (اهل انگلستان)، الن دورتی نیکلسون و خانم چمبرز در این مرکز خدمت میکردند؛ این پرستاران تا سال ۱۳۴۲، یعنی تا زمان تعطیلی بیمارستان و انتقال مالکیت آن به ایرانیها، در این مجموعه فعال بودند.
شایان ذکر است که طی این دوران، بسیاری از ایرانیان نیز در آموزشگاه بیمارستان آمریکایی تحصیل کردند که از آن میان مشیتوان به شمسی ابدی، فاطمه توانایی، بهرام چهری، مهین خدابنده، هما خدابنده، سیدعلی سقراط (که بعدها پزشک شد)، قیصر سیفیپور، عشرت شلمانی، صوفیا، مریم عدیلی، ملوک عدیلی، محترم شعبانزاده، سونیم (دختر صوفیا)، پروین لاشایی، اختر محمودزاده، جمیله ملکافشار، خدیجه وطنآبادی و نیمتاج هدایتی اشاره کرد. در دورههای بعدی نیز افرادی چون خانمهای مریم بهار، آراسته، شاهیننواز، فغانی، نوروزی، شکرگزار، گالیا و نخجوانی از تحصیلفرگان این مرکز بودند (همان، صص ۴۸-۶۱).
پس از صدور اعلامیهی مورخ سهشنبه ۱۳ شهریور ۱۳۰۷، با توجه به فقدان پرستاران زن در آن مقطع، دکتر فریم از فضای مناسب موجود بهره جست و با کسب مجوز، اقدام به تأسیس مدرسهی پرستاری دخترانه در رشت نمود (تائب: ۱۳۸۴، ۵۲ و ۵۳). در همین راستا، خانم دکتر آدلاید کبی وارد رشت شد و پس از عزیمت دکتر برکمن، مسئولیت ادارهی بیمارستان آمریکایی و بخش جراحی را بر عهده گرفت (تائب: ۱۳۸۴، ۵۸). همچنین، خانم فاطمه توانایی (اوّلین زن پرستار ایرانی) نیز در این بیمارستان به عنوان پرستار مشغول به خدمت شد که در سالهای بعد، جایگاه سرپرستار نمونهی ایران را یافت (همان: ۶۷).
در ادامه این روند، در سال ۱۳۱6 آموزشگاه پرستاری در بیمارستان آمریکایی دکتر فریم در رشت دایر گشت. این مرکز تحت ریاست خانم آلن دوروتی نیکلسون فعالیت میکرد و مدیریت آن بر عهدهی خانم یونیس بیبر و سرپرستی آن بر عهدهی خانم اِما دیگنر بود. کادر آموزشی این مرکز طیف گستردهای از متخصصان را در بر میگرفت؛ از جمله آقای احتشامزاده (دبیر فیزیک و شیمی)، دکتر هاری برکمن، خانم گرترود بنز، خانم گوان بلگوم، دکتر فریم و الن دوروتی نیکلسون.
در کنار این کادر آموزشی، تیم پزشکی بیمارستان آمریکایی متشکل از پزشکانی چون دکتر حکیماعلم، دکتر سانزالکر (پزشک هندی که تا سال ۱۳۳۴ در رشت اقامت داشت)، دکتر گوردون اسکات، دکتر فریم، دکتر کار، خانم دکتر آدلاید کبی (که همسر دوم دکتر فریم بود)، دکتر مورای، دکتر والستروم و دکتر هافمن بود. همچنین، گروهی از پرستاران خارجی نظیر خانمهای بین، براون، اسکات، کیجن، گریس مورای، هاروه، اِما دیگنر، بیبر (اهل انگلستان)، الن دورتی نیکلسون و خانم چمبرز در این مرکز خدمت میکردند؛ این پرستاران تا سال ۱۳۴۲، یعنی تا زمان تعطیلی بیمارستان و انتقال مالکیت آن به ایرانیها، در این مجموعه فعال بودند.
شایان ذکر است که طی این دوران، بسیاری از ایرانیان نیز در آموزشگاه بیمارستان آمریکایی تحصیل کردند که از آن میان مشیتوان به شمسی ابدی، فاطمه توانایی، بهرام چهری، مهین خدابنده، هما خدابنده، سیدعلی سقراط (که بعدها پزشک شد)، قیصر سیفیپور، عشرت شلمانی، صوفیا، مریم عدیلی، ملوک عدیلی، محترم شعبانزاده، سونیم (دختر صوفیا)، پروین لاشایی، اختر محمودزاده، جمیله ملکافشار، خدیجه وطنآبادی و نیمتاج هدایتی اشاره کرد. در دورههای بعدی نیز افرادی چون خانمهای مریم بهار، آراسته، شاهیننواز، فغانی، نوروزی، شکرگزار، گالیا و نخجوانی از تحصیلفرگان این مرکز بودند (همان، صص ۴۸-۶۱).