فرزندان شیخ حیدر،  اسماعیل و ابراهیم ، به دنبال سختگیری های "سلطان مراد" و برای رهایی از محیط استبداد مذهبی دوره "رستم بیک""، در مشورت عده‌ای از بزرگان و مریدانشان به گیلان رهسپار شدند تا در محیط آرام و فضای مذهبی تشیع پرورش یابند.
و آنحضرت (اسماعیل صفوی) با قرب دويست كس از مريدان مخلص و مخلصان متخصص و برادر كلانتر خود سيد ابراهيم را همراه گردانيده بطرف آن ولايت (گیلان) عزيمت فرمود. (خواندمیر: 1380/4، 441) این مهاجرت صوفیان، با مشورت مادر اسماعیل میرزا صورت گرفته است. (ترکمان: 1314ق/1، 18)
در سال 906ق شاهزاده اسماعیل صفوی از راه تالش و گسکر به رشت وارد شد و در مسجد سفید رشت، اقامت کرد. ( شمس‌الدین لاهیجی:1389، 117)

پس از ورود اسماعیل میرزا به رشت، وارد مسجد سفید (مسجد صفی) شده در آنجا اقامت گزید. در حوالی آن مسجد، امیرنجم  نامی دکان زرگری داشت و مراقب و خدمتگذار اسماعیل میرزا بود. (روملو: 1384/2، 908) و (جها‌نگشا‌ی خا‌قا‌ن‌: 1364، 63)
در سال 899ق، شاه اسماعیل صفوی به مدّت پنج سال به استان گیلان، شهر لاهیجان پناهنده شد. (قاسمی گنابادی: 1387، 53) حضانت او را کارکیا میرزا علی (والی لاهیجان) و کارکیا سلطان حسن به عهده داشتند. (ترکمان: 1314ق/1، 19)
اسماعیل صفوی هفت ساله نزد مولانا شمس الدين لاهيجى قرائت قرآن مجيد فرمود و تعلیم دید. شمس‌الدین لاهیجی نقش مهمی در آموزش مذهبی (تشیع) او داشت و اسماعیل را با اصول مذهب و احکام تشیع آشنا نمود. (همان)

 پ.ن حکومت صفویه را به نوعی باید امتداد سلسله شیعی کیائیان دانست. تاج الدین ابراهیم معروف به شیخ زاهد گیلانی متولد 615ه.ق مرشد و استادطریقت شیخ صفی الدین اردبیلی، بزرگ دودمان صفویان بود. (منشی: 1314ق/1، 26) در سایه‌ی تعلیم و حضانت سلسله شاگردان شیخ زاهد از جمله شمس الدین لاهیجی (اسکندرمنشی : 1314ق/1، 19) و کارکیامیرزاعلی (شاه کیایان) (قزوینی: 1386، 271)، شاه اسماعیل اولین حکومت شیعی به نام صفویه را تاسیس کرد. بارگاه شیخ زاهد در شهرلاهیجان قرار دارد. (منشی: 1314/1، 26)