تصوری که از مردم سخت‌کوش گیلان داریم، همان تصویر نشاء شالیزار مردان و زنان گیلان است.به نوعی هویت مردم گیلان با این محصول گره خورده است.. برنج مصرف روزمره ایرانیان و همچنین قوت غالب مردم گیلان است. برنج آنقدر در روزمره گیلانیان نقش دارد که حتی غیر از غذای اصلی (صبحانه، ناهار، شام) آنرا به مصرف می رسانند: مثل واویشته‌بج (برنج سرخ کرده نیم دانه به عنوان آجیل) ،بج‌دوشاو (برنج مخلوط شده با دوشاب و... به عنوان میان وعده) و..
باید باافتخار تک تک کشاورزان زحمت‌کش را از مفاخران گیلان دانست که الحق رنج آمیخته با برنج است و از پررنج ترین محصولات برای عمل آوری است. رزقی را که با زحمت به عمل می‌ورند وتبدیل به برکت در سفره‌هایمان می‌کنند. در این مجال به معرفی کاشف یکی از پرمصرف‌ترین و لذیذترین محصول سفره‌مان می‌پردازم.
یوسف هاشمی‌زاده در سال 1327 در روستای پیرده از دهستان چاپارخانه خمام به دنیا آمد. (هاشمی‌زاده: 1401، 1) سال 1364 در مزرعه برنج بینام خود متوجه خوشه‌هایی برجسته تر از بینام شد که توجهش را جلب کرد. آن خوشه ها را با حوصله در سطح یک هکتار جمع کرد و سال بعد این بذر تازه را جداگانه کشت کرد و بعد از آماده‌شدن نشای شالی، آن را در زمین خود کشت کرد... خوشبختانه پخت و استفاده بسیار عالی بود... با راهنمایی مهندس ادیبی، به مرکز بذر نهال کشور در کرج رفت و به نام هاشمی این نوع برنج را ثبت کرد. (همان، 42و43)
سرانجام یوسف هاشمی‌زاده در 22 اسفند 1401 درگذشت.

پ.ن کشف برنج علی کاظمی هم شبیه چنین تجربه‌ای را دارد. برنج "علی کاظمی" نیز از برنج های پراستفاده و لذیذ ایرانی هاست که توسط آقای علی کاظمی اهل روستای شکالگوراب فومن کشف شده است.
پ.ن از آنجا که این کتاب بصورت مصاحبه‌وار (توسط رامین هاشمی زاده فرزند یوسف هاشمی زاده) از زبان خود ایشان (یوسف هاشمی‌زاده) نقل شده است. افعال بصورت اول شخص مفرد بودند و فقط آنها را به سوم شخص مفرد تغییر دادم.