جلال ستاری (۱۳۱۰-۱۴۰۰) متولد شهر رشت، نویسنده، پژوهشگر، مترجم و یکی از پیشگامان اسطوره‌شناسی در ایران بود. او بیش از ۶۰ سال فعال بود و بیش از ۱۰۰ اثر در زمینه‌های افسانه‌شناسی، نقد فرهنگی و ادبیات نمایشی تالیف یا ترجمه کرد.

📚 آثار شاخص
آثار او در دو دسته کلی قرار می‌گیرند:
- پژوهش‌ها: مطالعاتی در زمینه اسطوره، رمز و نمایش (مانند «پژوهشی در اسطوره گیلگمش و افسانه اسکندر»، «اسطورگی و فرهیختگی» و «زبان رمزی افسانه‌ها»).
- ترجمه‌ها: آثاری در حوزه جهان‌نگری، ادبیات فرانسه و اسطوره‌شناسی (مانند «جهان‌نگری» و «دانش اساطیر»).
- ناشران: آثار او عمدتاً توسط نشر مرکز و نشر چشمه منتشر شده‌اند.

🎖️ افتخارات و جایگاه
- نشان شوالیه: در سال ۱۳۸۴ (۲۰۰۵ میلادی)، دولت فرانسه به پاس تلاش‌های فرهنگی‌اش، نشان «شوالیه» ادب و هنر را به او اعطا کرد.
- جایزه جلال ستاری: جایزه‌ای به نام او هر ساله به پژوهشگران برتر نمایش‌های ایرانی (از جمله چهره‌هایی چون بهرام بیضایی و محمدرضا اصلانی) اهدا می‌شود.

ویژگی‌های اخلاقی و دیدگاه دیگران
او در نزد همکاران و شاگردانش به فروتنی زیاد، دقت در کار و بی‌ادعایی شهرت داشت. ناصر فکوهی او را یکی از پاک‌ترین اندیشه‌های خلاق ایران و بهمن نامور مطلق او را «اسطوره اسطوره‌شناسی ایران» نامیده است.

 درگذشت
جلال ستاری در تاریخ ۹ مرداد ۱۴۰۰، در حالی که نزدیک به ۹۰ سال داشت، در تهران درگذشت.