در تحلیل تحولات سیاسی شهر رشت و تلاش دولت برای تثبیت قدرت در برابر جریان‌های مخالف، نقش مداخلات نظامی و تقابل با نهادهای مذهبی بسیار تعیین‌کننده بود. در این راستا، «آیرم» برای توجیه اقدامات سخت‌گیرانه خود در قبال مخالفان، به تکیه‌گاه‌های مذهبی و سیاسی آن دوران اشاره می‌کند.

هدف اصلی از برقراری حکومت نظامی، خنثی‌سازی اقدامات مخالفان دولت، به‌ویژه طرفداران آیت‌الله سید حسن مدرّس در رشت بود. آیرم در توجیه روی‌کرد نظامی خود تأکید می‌کند که اگر حکومت نظامی اعلام نشده بود، رشت به‌کلی نابود می‌شد و اثری از آن باقی نمی‌ماند. وی همچنین اعتقاد داشت که هیئت علمیه و روحانیون، نقش محوری و اول در سازمان‌دهی و تشکیل جلسات ضد دولتی ایفا کرده‌اند (بهبودی: ۱۳۹۰، ج۴، ۲۱۹)