عبدالحسین سمیعی فرزند میرزامهدیخان ابتهاج سمیعی مالک و بازرگان در سال ۱۳۰۹ش در رشت متولد شد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در ایران به اتمام رساند و برای ادامه تحصیل عازم امریکا شد و وارد دانشگاه استانفورد و دانشگاه کالیفرنیا شد و در سال ۱۳۳۵ دانشکده طب کورنل را در رشته جراحی قلب به اتمام رساند.
پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۴۳ به مدت ۴ سال با سمت استادی در دانشکده پزشکی تهران به تدریس پرداخت. در سال ۴۳ همزمان با تدریس در دانشگاه به معاونت وزارت بهداری منصوب گردید. دکتر عبدالحسین سمیعی یکی از موسسین بیمارستان پارس در تهران بود و ریاست این بیمارستان مجهز را در دست داشت. در اردیبهشت ۱۳۵۳ در ترمیم کابینه هویدا به سمت وزیر علوم و آموزش عالی منصوب شد.
در همین کابینه معاون نخست وزیر نیز بود.. (سمیعی: 1365، 120)
از اقدامات پزشکی دکتر سمیعی تاسیس دانشگاه گیلان بود. خود او چهار سال ریاست این دانشگاه را عهدهدار بود و دانشکده پزشکی مجهزی در دانشگاه تاسیس نمود. یکی از اهداف ایجاد این مرکز انعقاد قرارداد با مایوکلینیک بود تا روزانه تعداد بسیاری بیمار مورد معاینه کامل و کنترل پزشکی قرار بگیرند.