در اواخر بهار ۱۲۹۸، فشار بر نهضت جنگل با شدت تمام ادامه داشت. در ۴ خردادماه، حدود ۲۵۰ تن از نیروهای جنگل که اسیر یا تسلیم شده بودند، از رشت و سایر شهرها به تبعیدگاههای دشوار در کاشان و کلات نادریِ خراسان فرستاده شدند؛ در این میان، تعدادی از مبارزان نیز در دوران سخت اسارت جان سپردند (یوسفدهی: ۱۳۹۳/۳، ۴۹). بخشی از این تبعیدشدگان به زندان سمنان منتقل شدند؛ جایی که ریاست ژاندارمری آن بر عهده کلنل فتحعلیخان ثقفی و ریاست زندان بر عهده نورمحمدخان تهمتن بود. جالب آنکه این دو نظامی، تحت تأثیر منش جنگلیها، بعدها به این نهضت پیوستند و در راه آرمانهای آن رشادتهای بسیاری از خود نشان دادند (فخرایی: ۱۳۴۸، ۱۸۱). سرانجام در ۲۵ خردادماه همان سال، با دستور عبدالحسین تیمورتاش، حاکم گیلان، برای تشدید نظارتها و سرکوب نهایی، در سراسر استان حکومت نظامی اعلام شد (همان: ۱۸۲).