عضدالدوله با کسب قدرت مطلق، امتیازات بی‌سابقه‌ای چون ذکر نام در خطبه‌های نماز، حق امضای فرامین قضایی و نواختن طبل نوبتی را از خلیفه دریافت کرد. این تشریفات که پیش‌تر منحصراً در اختیار خلفا بود، جایگاه او را به‌عنوان حاکم مقتدر و شریک در شوکت خلافت تثبیت نمود.

عضدالدوله دیلمی (فناخسرو)، مقتدرترین پادشاه آل‌بویه و ملقب به «شاهنشاه»، در ۸ شوال ۳۷۲ ق درگذشت و در جوار حرم امیرالمؤمنین (ع) که خود بانی بنای باشکوه آن بود، به خاک سپرده شد. او با حمایت بی‌دریغ از دانشمندان و اجرای طرح‌های عام‌المنفعه‌ای چون بیمارستان عضدی، نقشی بی‌بدیل در شکل‌گیری «رنسانس ا ...