حزین لاهیجی (متولد ۱۱۰۳ هـ.ق اصفهان)، از خانواده‌ای نامدار در لاهیجان بود و نسبش به عارف قرن هفتمی، شیخ زاهد گیلانی می‌رسد.

محمدعلی حزین لاهیجی، عالم و شاعر قرن یازدهم هـ.ق و پیشگام خودنوشت در ایران بود که پس از تحصیلات گسترده در اصفهان و شیراز و تجربه تلخ محاصره اصفهان، به هند مهاجرت کرد و در بنارس درگذشت.