تولد و آغاز مسیر حرفهای
ناصر پیروی در سال ۱۳۳۸ در روستای «چشناسر» از توابع منطقه دیلمان در شهرستان سیاهکل دیده به جهان گشود. پیوند عمیق او با طبیعت از همان دوران کودکی در زادگاهش شکل گرفت. وی در سال ۱۳۵۹ فعالیت حرفهای خود را با ورود به «وزارت جهاد سازندگی» آغاز کرد. او همزمان با خدمت، مدارج تحصیلی کاردانی و سپس کارشناسی را سپری نمود و تا سال ۱۳۷۱ در سازمان جهاد سازندگی گیلان مشغول به کار بود. از ابتدای سال ۱۳۷۲، با توجه به تخصص و علاقه وافر به حفظ منابع ملی، به اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان گیلان منتقل شد.
مسئولیت در ماسال و مشی مدیریتی
در اوایل دهه هشتاد، ناصر پیروی به عنوان رئیس اداره منابع طبیعی شهرستان ماسال منصوب شد. دوران مدیریت او با ویژگیهای منحصربهفردی شناخته میشد:
- سادهزیستی و مردمداری: او به مدیری بیآلایش و در دسترس مشهور بود که هیچ مراجعهکنندهای را پشت درهای بسته نگه نمیداشت.
- انضباط اداری و حساسیت به بیتالمال: وی نسبت به استفاده از اموال عمومی (مانند خودروی اداری) برای مقاصد شخصی بسیار سختگیر بود و حتی در دستنوشتههای باقیمانده از او، تذکرات جدی به زیرمجموعه در خصوص تفکیک کامل امور اداری از مسائل شخصی دیده میشود.
- حفاظت میدانی: او شخصاً با موتورسیکلت در عمق جنگلهای ماسال گشتزنی میکرد تا از نزدیک بر روند حفاظت از اراضی ملی نظارت داشته باشد.
ایستادگی در برابر باند فساد و زمینخواری
چالش اصلی دوران خدمت او، مواجهه با یک باند سازمانیافته قاچاق اراضی ملی و چوب بود. این گروه ابتدا سعی کردند از طریق «تطمیع» و پیشنهاد «رشوه و حقالسکوت» وی را با خود همراه کنند، اما با مخالفت قاطع و نفوذناپذیری پیروی مواجه شدند. پس از شکست در تطمیع، تهدیدهای جانی علیه او آغاز شد. ناصر پیروی نه تنها عقبنشینی نکرد، بلکه علیه این باند تبهکار در مراجع قضایی اقامه دعوا نمود.
واقعه شهادت
در صبحگاه هفتم اردیبهشت ماه ۱۳۸۴، ناصر پیروی در مسیر حرکت به سمت محل کار، در یک سناریوی طراحیشده توسط ۶ تن از اعضای باند مذکور ربوده شد. مهاجمان با پوشیدن لباس نظامی و ایجاد یک «پست ایست و بازرسی جعلی»، خودروی اداری او را متوقف کرده و وی را به زور به کلبهای در جنگلهای «هفتدغنان» ضیابر منتقل کردند.
در آنجا، پس از مقاومت شجاعانه و ضرب و شتم فراوان، تبهکاران در اقدامی قساوتآمیز و در حالی که او را به درختی بسته بودند، سر از تن این مدیر وظیفهشناس جدا کردند. پیکر او در حالی کشف شد که مشتهای گرهکردهاش حاوی علفهای جنگل بود که نشان از مقاومت او تا آخرین لحظه حیات داشت.
پیگیری قضایی و کیفر قاتلان
پس از دو ماه تلاش شبانهروزی پلیس آگاهی، متهمان دستگیر شدند. در جریان دادرسی، ابعاد تکاندهندهای از پرونده روشن شد. سرانجام در آذرماه ۱۳۸۷، دو متهم اصلی پرونده (پرویز کاظمی و افراسیاب نصیری) به جرم قتل عمد اعدام شدند. این حکم، نخستین مورد اعدام برای قاتلان جنگلبانان و محیطبانان در تاریخ قضایی کشور محسوب میشد.
میراث و جایگاه
شهید ناصر پیروی امروزه به عنوان «شهید مظلوم مبارزه با مفاسد» شناخته میشود. او جان خود را در راه سوگند شغلی و حفاظت از انفال فدا کرد تا اجازه ندهد رانتخواران، ثروتهای ملی گیلان را به تاراج ببرند. نام او در تاریخ منابع طبیعی ایران به عنوان نماد شجاعت و پاکدستی جاودانه گشته است.