حضرت زینب (س)، دخت ارجمند امام علی (ع) و حضرت زهرا (س)، نماد بیبدیل صبر، استقامت و علم است. ایشان که با القابی چون «عقیله بنیهاشم» و «امالمصائب» شناخته میشوند، پس از واقعه کربلا با شجاعت و سخنوری، پرچمدار قیام حق شدند و با سرپرستی اسیران و ابلاغ پیام شهدا در کوفه و شام، ستمهای بنیامیه را در برابر تاریخ افشا کردند.
ولادت این بانوی والامقام و حضور ایشان در زندگی ما، تبریکی است به تمامی کسانی که مسیر خدمت و ایثار را برگزیدهاند. به همین مناسبت، ولادت حضرت زینب (س) و روز پرستار را به همه دنبالکنندگان عزیز و بهویژه جامعهی گرانقدر پرستاران تبریک میگوییم.
در استان سرسبز گیلان، جایی که مهر و محبت در رگهای مردمانش جاری است، پرستارانی فداکار و پرتلاش در بیمارستانها و درمانگاهها شبانهروز تلاش میکنند تا با ایثار و دلسوزی، بالهای شفای خود را بر بالین بیماران بگسترانند. این دستان مهربان و قلبهای تپنده در گیلان، تجلیگر روحیه خدمترسانی حضرت زینب (س) هستند.
در این مسیر طولانی خدمت، چه پیشگامانی و چه شهیدانی در گیلان نامآور شدند:
در ابتدا باید به یاد خانم فاطمه توانایی (اوّلین زن پرستار ایرانی) بود که در سالهای بعد، جایگاه سرپرستار نمونهی ایران را یافت (تائب:1384، ۶۷) و راه را برای نسلهای بعدی پرستاران هموار کرد.
و در سالهای اخیر، قهرمانانی ظهور کردند که با خون خود، مفهوم «مدافع سلامت» را به کمال رساندند:
نرجس خانعلیزاده؛ نخستین شهید مدافع سلامت در ایران که در روزهای سخت آغاز همهگیری کرونا، با شجاعتی ستودنی در خط مقدم قرار گرفت و اولین پرستار قربانی این ویروس شد تا نامش به عنوان نماد ایثار در میدان شهر کلاچای گیلان جاودانه شود.
مرضیه نبوینیا؛* پرستار متعهد و حافظ قرآنی که زندگیاش را وقف خدمت به بیماران کرده بود. شهادت ایشان یکی از تکاندهندهترین جنایاتی بود که جامعه پزشکی ایران به خود دید. در ۱۸ دیماه، در جریان حملات سازمانیافته و وحشیانه اغتشاشگران به درمانگاه امام سجاد(ع)، این مرکز درمانی به آتش کشیده شد. مهاجمان با بیرحمی تمام، راه رسیدن نیروهای امدادی را بستند تا شعلههای آتش تمام محیط را ببلعند.
شهیده نبوینیا در میانهی دود غلیظ و آتش، نه تنها محیط را ترک نکرد، بلکه با قلبی سرشار از ایمان، تا آخرین لحظه در کنار بیماران ماند تا آنها را نجات داده و به مکان امن منتقل کند. او در نهایت در میانهی این حماسه، دچار خفگی شدید و سوختگیهای گسترده شد و در حالی که تمام وجودش در راه نجات دیگران میسوخت، به شهادت رسید. شدت آتشسوزی و قساوت این جنایت به حدی بود که پیکر مطهر ایشان بسیار کوچک و سبک شده بود و از جسم او چیزی باقی نمانده بود.
سلام بر تمام پرستاران فداکار گیلان و جهان که در سایه توکل به خدا و الگوبرداری از حضرت زینب (س)، مایه تسکین دردهای بشری هستند.