ماه دوم گیلانی که معادل اردیبهشت‌ماه خورشیدی است و آن را کورچه‌ما (Kurta ma)، کرچی‌ما (Kori ma)، کوچ‌ما (Ku ma) و گرچ‌ما (Goro ma) نیز می‌نامند. این ماه از ۱۶ شهریور آغاز شده و تا ۱۵ مهرماه ادامه می‌یابد؛ هرچند مظفری کُجیدی بازه‌ی زمانی آن را از ۱۳ شهریور تا ۱۲ مهر ثبت کرده است. نخستین روز این ماه، اولین روز فصل پاییز گیلانی (پاییز گرم) محسوب می‌شود.

از نظر واژه‌شناسی، «کُرچ» یا «کُرچه» به معنای بیرون آمدن از پوست و آشکار شدن است (مانند بیرون آمدن گردو از پوسته‌اش) و کنایه‌ای از پیدایش و آفرینش جهان از نهان است. در این ایام، رسیدن آخرین غلات باعث فراوانی رزق و روزی می‌شود؛ این زمان، دوره تخم‌گذاری و باردار شدن بز و گوسفند و همچنین هنگام شخم‌زدن و شیار دادن به زمین است. هوا در «کرچ‌ما» رو به سردی می‌رود و کوه‌نشینان کم‌کم از بلندی‌های کوهستان به سوی جلگه سرازیر می‌شوند؛ از این رو، «کوچ‌ما» ماه کوچ کردن دامداران نیز هست. در زبان فارسی، «کرچ» به معنای آمد-ونرفت است و در هر ماه، یک روز خاص را «کرچ» می‌دانند.

عبارت «کرچا بوستن» (Korea bostan) در گیلکی به معنای خشک شدن، برشته شدن و ترد شدن است (مانند خشک شدن برگ‌ها). همچنین در زبان گالشی، «کورچ ئودن» (Kur oudon) به معنای خشک کردن تن گوساله‌ی تازه‌متولدشده توسط لیس‌های مادر است. (پورهادی: ۱۳۸۸، ۳۸)