در 24 آگوست 1899م كتاب شرح نهج البلاغه تصنيف ميرزا محمد باقر لاهيجى به طبع رسيده.(سپهر: 1386/1، 448)

گاهى در لاهيجان مى‏زيست، منشئات و اشعار خود را در جنگى فراهم آورده است.

در ستايش بارى‏تعالى گويد:

آنكه قبول سخن از نام او است‏
نام و نشان همه ز انعام او است‏

تيغ زبان را برش نطق داد
بر سر دل افسر عزت نهاد

ناطقه روشنگر معنى نمود
زنگ ز آينه دلها زدود

چهره وحدانيتش بى‏نقاب‏
در نظر معرفت شيخ و شاب‏

جنس طلب را بحريمش رواج‏
شاه و گدا را بدرش احتیاج
مرحمتش حوصله‏بخش گناه‏
مغفرتش مُهر لب عذرخواه‏ (حسینی اشکوری: 1421ق، 42)