بر طبق گزارش صومعه‌سرا، نامبرده (موسوی واعظ) در ساعت ۲۳:۴۰ روز ۱ شهریور ۱۳۵۷، طی سخنرانی مذهبی در مسجد امام‌حسین صومعه‌سرا، از آیت‌الله خمینی ستایش و شدیداً از دولت انتقاد نمود. وی در خطاب به دولت پرسید: «چرا دانشگاه‌های آریامهر و تبریز بسته‌اند و در عین حال، فاحشه‌خانه‌ها، سینماها و مشروب‌فروشی‌ها باز هستند؟ دولت پاسخ دهد».
مشارالیه همچنین با قرائت اعلامیه آیت‌الله‌های شریعتمداری، طباطبایی و مرعشی (که مفاد آن متفقاً انتقاد از دولت و معرفی دولت به‌عنوان مسئول خون‌ریزی‌های اخیر در مراکز علمی و شهرستان‌ها بود)، مخالفت خود را با استقرار گارد در دانشگاه‌ها اعلام کرد. این انتقادات شدید، موجب تقویت بدبینی در افکار عمومی گردید.
ضمناً وی بر روی منبر اظهار داشت که نزدیکانش او را از انتقاد از دولت منع کرده‌اند، اما در پاسخ گفته است که واقعیت را بیان می‌کند و از هیچ قدرتی واهمه و هراس ندارد. نامبرده کشته‌شدگان وقایع اخیر در قم، تبریز، یزد، شیراز و سایر شهرها را به‌عنوان «مجاهدین اسلام» ستایش کرده و بر آن‌ها درود فرستاد. وی همچنین بیان داشت که برای ارزیابی سربازان صدیق اسلام و قرآن، در شب‌های آخر ماه رمضان مبادرت به برگزاری رفراندوم و رأی‌گیری خواهد نمود. (انقلاب اسلامی به روایت اسناد ساواک، استان گیلان، کتاب ۲، صفحه ۲۹۷.)