شیخ محمدجعفری چینیجانی، یکی از روحانیون شهر قم بود که در گزارشهای سازمان ساواک، به دلیل حمایت از امام خمینی و تحریک طلاب علوم دینی و متعبین مذهبی به شورش و برپا کردن بلوا، به عنوان فردی اخلالگر و ضدامنیتی معرفی شده است. بر اساس تصمیم کمیسیون امنیت اجتماعی شهرستان قم در تاریخ ۲۲ مرداد ۱۳۵۲، وی به سه سال اقامت اجباری در شهر نیریز فارس محکوم شد، اما طبق گزارشها در آن زمان متواری بود.
در همین راستا، دستور داده شد تا با بهکارگیری تمامی عوامل، پرسنل مربوطه و همکاری مقامات انتظامی، نسبت به شناسایی، بازداشت و اعزام وی به شهرستان قم اقدام شود و نتایج این عملیات به سازمان ساواک گزارش گردد. (انقلاب اسلامی به روایت اسناد ساواک، استان گیلان، کتاب ۱، صفحه ۳۵۱)