بهمن محصص (متولد ۱۰ اسفند ۱۳۰۹ در رشت)، نقاش، مجسمهساز و مترجم ایرانی و یکی از چهرههای جریان نوگرایی و هنر آوانگارد در ایران بود. او در خانوادهای تاجر در رشت متولد شد و در ۱۴ سالگی آموزش هنر را در کارگاه محمد حبیب محمدی آغاز کرد. پس از نقل مکان به تهران، مدتی در دانشگاه هنر تحصیل کرد و با پیوستن به انجمن «خروس جنگی» به مدیریت و استادی جلیل ضیاءپور و ویراستاری هفتهنامه «پنجه خروس»، وارد جریان نوگرای ایران شد و سرپرستی آن را بر عهده گرفت.
او در سال ۱۳۴۳ مجموعه آثار «فی فی» را در تالار ایران به نمایش گذاشت و از پیشگامان طراحی صحنه تئاتر در ایران به شمار میرفت. ویژگی آثار محصص، تلفیق تکنیکهای اروپایی و شرقی با بهرهگیری از سبکهای کوبیسم، آبستره و اکسپرسیونیسم بود. او در نمایشگاههای متعددی چون «ششصد قطعه از یک جسم گمشده» و همچنین بینالهای داخلی و خارجی (از جمله پاریس، امارات و برزیل) شرکت داشت.
محصص در سال ۱۳۳۳ به ایتالیا رفت و در آکادمی هنر رم نزد فروچیو فراتزی آموزش دید. او با نزهتالملوک (از اقوام پدریاش و رئیس دانشسرای عالی دختران) ازدواج کرد که همسرش در سالهای ۱۳۷۵-۷۶ بر اثر تومور مغزی درگذشت. بهمن محصص در سال ۱۳۴۸ بهطور کامل به رم بازگشت و در تاریخ ۶ مرداد ۱۳۸۹ در همان شهر درگذشت.