پس از به قتل رسیدن مرداویج، عمادالدوله علی بن بویه، برادر خود رکنالدوله را به ری فرستاد. در این هنگام وشمگیر از ری گریخت و به جرجان (گرگان) رفت و در آنجا بر تخت حکومت نشست. در این دوران، کیا ابوالحسن کوشیار منجم گیلانی که در دانش نجوم او را تالی و همتراز ابومعشر بلخی میدانستند، در خدمت وشمگیر بود و با او همراهی میکرد.
در ماه محرم سال ۳۵۷ هجری قمری، کوشیار با محاسبات نجومی خود به وشمگیر هشدار داد و گفت: «امروز بر اسب سوار مشو که اگر سوار شوی، این کار باعث هلاکت و نابودی تو خواهد بود.» وشمگیر هشدار او را جدی گرفت و دستور داد که آن روز هیچکس اسبی را زین نکند.
او تا وقت چاشت و نیمروز صبر کرد، اما هنگام ظهر برای تماشای اسبها به طویله رفت. ناگهان از بیرون فریادی برآمد که: «گراز رفت!» وشمگیر پرسید که این چه صدایی است؟ گفتند خوک بزرگی پیدا شده و با سرعت در حال فرار است. وشمگیر که به شکار علاقه وافری داشت، بیتاب شد و فریاد زد: «اسبی بیاورید!» به او گفتند که طبق دستور خودتان، هیچ اسبی زین نشده است. او در پاسخ گفت: «به هر صورت که هست، اسبی بیاورید.»
ناچار اسبی را تنها با یک جل (پوشش) و پیراهن پیش آوردند. وشمگیر سوار شد و خود را به خوک نزدیک کرد و بانگ زد: «ای گراز مرو که رسیدم!» در آن لحظه، گراز ناگهان بازگشت و به زیر شکم اسب رفت و کله خود را در شکم اسب فرو برد. اسب که از درد برافروخته شده بود، حرکتی تند کرد و وشمگیر از پشت آن جدا شد و با سر به زمین خورد. او در همان لحظه جان سپرد و به تعبیر متن «علیالفور به شکارگاه عدم رفت.» پس از این واقعه، فرزندش بیستون بن وشمگیر به جای او نشست و تا سال ۳۶۶ هجری قمری فرمانروایی کرد. (ابن اسفندیار: 1366، 295) و (شیخعلی گیلانی: 1352 ، 78)
پ.ن کیا ابوالحسن کوشیار بن لبان بن باشهری جیلی (دیلمی/گیلانی). او از بزرگترین منجمان و ریاضیدانان قرن چهارم هجری (دوران آلبویه و زیاریان) است.
- جایگاه علمی:
او را همتراز با بزرگانی چون ابومعشر بلخی و ابوریحان بیرونی دانستهاند.
به گفته برخی منابع (مانند فرهنگ معین)، بوعلی سینا شاگردی او را کرده است.
در علم مثلثات، هندسه و حل مشکلات «مجسطی» بطلمیوس سرآمد دوران بود (مرزباننامه، ج۱، ص۳۷۱).
-آثار شاخص:
زیج جامع: مهمترین اثر او که شهرت جهانی دارد و نسخههای آن در کتابخانههای معتبر اروپا و آسیا موجود است.
اصول حساب هندی: کتابی بنیادی در انتقال دانش ریاضی.
مجملالاصول: کتابی در احکام نجوم که در سال ۱۳۸۳ میلادی به زبان چینی ترجمه شد.
- ویژگیهای اخلاقی و حرفهای:
تواضع علمی: حکایت سعدی در بوستان نشاندهنده حکمت کوشیار در برخورد با شاگردان مغرور است که به آنها درس تهی شدن از ادعا برای رسیدن به معرفت میداد (شرح بوستان، ص۲۶۴).
دقت و هنر: او خطی بسیار زیبا و پاکیزه داشت و تنها زمانی که نشاط کامل داشت دست به قلم میبرد تا آثاری بینقص برای آیندگان به یادگار بگذارد (ذخیره خوارزمشاهی).
ارتباط با بزرگان: او در ری با ابوریحان بیرونی و ابومحمود خجندی دیدار داشته و در پروژههای رصدی بزرگ زمان خود مشارکت کرده است (بیرونی: ۱۹۱۱م/۸).