عرض تسلیت به مناسبت سالروز شهادت جان‌سوز پنجمین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت، شکافنده علوم نبوی، حضرت امام محمد باقر (علیه‌السلام) در هفتم ذی‌الحجه.

حضرت امام محمد باقر (ع)، پنجمین پیشوای شیعیان، در سال ۵۷ هجری دیده به جهان گشودند. ایشان که لقب والای «باقر» را پیش از ولادت به عنایت پیامبر اکرم (ص) دریافت کرده بودند، ۱۹ سال بر کرسی امامت تکیه زدند و در دورانی پرفراز و نشیب با پنج خلیفه اموی هم‌عصر بودند. ایشان که شاهد واقعه کربلا در دوران کودکی بودند، سرانجام در ۵۷ سالگی به شهادت رسیدند. امام باقر (ع) سرآمد بنی‌‌هاشم در دانش و فضیلت بودند و با پایه‌گذاری یک نهضت عظیم علمی و نقل هزاران حدیث در حوزه‌های فقه، توحید و اخلاق، بستر را برای شکوفایی مذهب در دوران امام صادق (ع) مهیا ساختند.
 

طبق روال سایت «تقویم گیلان»، این مناسبت را با پیوندی تاریخی به دیار گیلان گره می‌زنیم:

قدیمی‌ترین منبعی که از «قارب» (از یاران امام حسین (ع) در عاشورای ۶۱ق و از شهدای آن واقعه) سخن می‌گوید، کتاب «تَسْمیَةُ مَنْ قُتِلَ مَعَ الحُسَیْن بْن عَلیّ علیه‌السّلام مِنْ وُلْده و إخْوَته و أهْله و شیعَته» نوشته فضیل بن زبیر کوفی (از یاران امام محمدباقر (ع) و امام صادق (ع)) در قرن دوم هجری می‌باشد که صراحتاً نسب «قارب» را «دیلمی» ذکر می‌کند (نک ابن زبیر: ۱۴۰۶ق، ۱۵۲). منابع متأخر دیگری نیز قارب را با وصف دیلمی آورده‌اند (ابن‌حیون: ۱۴۰۹ق/۳، ۲۴۵). به تبعیت از منابع متأخر، بسیاری از پژوهشگران معاصر نیز، نسب «قارب» را «دیلمی» می‌دانند (مهدوی: ۱۳۷۵، ۵۵) و (محمودی: ۱۴۱۷ق/۲، ۱۵۶) و (موسوی: ۱۳۷۸/۱۶، ۶۹۹).