پس از فتح بابل در سال ۵۳۸ پیش از میلاد، کوروش بزرگ آزادی یهودیان را از بند اسارت بابلیان اعلام کرد و به آنان اجازه داد تا به سرزمین خویش بازگردند و معبد اورشلیم را از نو بنا کنند. همچنین، او «شش‌بازار» — از نوادگان داوود و پیشوای یهودیان در دوران اسارت — را به عنوان فرماندار یهودیه منصوب ساخت.