محمدمهدی پورگل (۱۳۱۱–۱۳۸۹ش) فرزند حسن، در سال ۱۳۱۱ش در انزلی دیده به جهان گشود. وی تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته ادبیات عرب تا مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد ادامه داد و سپس موفق به اخذ دکترای الهیات شد. او تا پایان عمر در عرصه آموزش عالی و پژوهش فعال بود و به تدریس و فعالیت‌های علمی اشتغال داشت.

وی از چهره‌های علمی و سیاسی معاصر و نماینده مردم بندر انزلی در دوره‌های اول و دوم مجلس شورای اسلامی بود. افزون بر فعالیت‌های سیاسی، در حوزه فرهنگ و ادبیات کلاسیک نیز نقش‌آفرین بود و آثاری همچون مقدمه، تصحیح و تحشیه «رسائل الخوارزمی» از جمله تلاش‌های علمی او به شمار می‌آید.

او سال‌ها عضویت سازمان مؤتلفه اسلامی را بر عهده داشت و در دو دوره نخست مجلس شورای اسلامی، نمایندگی مردم شهرستان انزلی را عهده‌دار بود. همچنین در مقاطعی به عنوان سفیر جمهوری اسلامی ایران در نروژ خدمت کرد و ریاست دانشکده الهیات دانشگاه فردوسی مشهد را نیز بر عهده داشت.

از دیگر مسئولیت‌های وی می‌توان به ریاست دانشکده الهیات دانشگاه فردوسی مشهد (۱۳۵۷–۱۳۶۰)، سفارت جمهوری اسلامی ایران در نروژ (۱۳۶۹–۱۳۷۵)، نمایندگی مجلس شورای اسلامی در دو دوره ابتدایی پس از انقلاب، مشاورت ارشد استانداری تهران در دوره استانداری سیدزاده، عضویت در هیئت گزینش ایران، معاونت فرهنگی دانشگاه آزاد اسلامی و مدیریت تحصیلات تکمیلی دانشگاه آزاد کشور اشاره کرد. (نک مرکز بررسی اسناد تاریخی: 1389 /1، 7) و (نک سایت روزنامه کیهان، آرشیو یک‌شنبه 6 تیر 1389، شماره 19679، دریافت دوشنبه 22 دی‌ماه 1390)

جمعیتی به نام پیروان قرآن به سرپرستی محمد مهدی پورگل دبیر دبیرستانهای بندر پهلوی و استاد فعلی دانشگاه مشهد (1355) در شهرستان انزلی تشکیل و عده ای از افراد مذهبی از جمله عباس قلعه زاری از پیروان فدائیان اسلام در این انجمن عضو گردیدند.
مرجع تقلید اعتصاب انجمن امام خمینی بود و روزهای جمعه هر هفته در مسجد قائمیه تشکیل می گردید.
اعضاء انجمن پیروان قرآن که فاقد اساسنامه بودند به این بهانه از 1350 از فعالیتش توسط ساواک کاسته شد و بانیان آن درصدد برآمدند انجمن دیگری به نام انجمن خیریه ولی عصر بنا کنند. (همان، 436)

محمدمهدی پورگل سرانجام در سال ۱۳۸۹ش در سن ۷۸ سالگی درگذشت.