بردن عادلشاه با پاها ودست های نعل زده به همراه سرهای بریدهی هواخواهانش به اصفهان. (پرتو: 1389، 477 از یادداشت های اولئاریوس)
/ اعدام آتشباز خشکبیجاری و عنایتخان لشتنشایی و شاهمراد گیلوایی از یاران عادلشاه در رشت. (همان)
پ.ن قیام «عادلشاه» (غریبشاه) در سال ۱۰۳۸ ق با مشارکت ۳۰ هزار نفر از کشاورزان گیلان علیه بیدادگریهای شاهصفی آغاز شد و به سرعت مناطق وسیعی از لشتنشا و لاهیجان تا رشت و فومن را دربرگرفت. این جنبش مردمی که با حمایت فکری پیروان «پیرشمس گل گیلوایی» شکل گرفته بود، در سال ۱۰۳۹ ق با یورش سنگین نیروهای حکومتی به فرماندهی ساروخان تالش و همکاری حکام محلی سرکوب شد. در جریان این سرکوب، منطقه لشتنشا غارت و یاران نزدیک قیام در رشت به شیوههای هولناکی چون پوستکندن و اعدام به قتل رسیدند. عادلشاه نیز پس از دستگیری در جنگلهای گیلوا، در حالی که پاهایش را نعل زده بودند به اصفهان منتقل و در میدان نقشجهان تیرباران شد. در حالی که مورخان حکومتی مانند فومنی با لحنی منتقدانه از این واقعه یاد کردهاند، سیاحانی چون اولئاریوس ماهیت آن را واکنشی به سفاکی صفویان دانستهاند. این قیام نمادی از تقابل مردم دردمند گیلان با اشرافیت قزلباش بود که با وجود شکست، نام عادلشاه را در تاریخ منطقه ماندگار کرد.